2 Junio 2009

Noticias: Presentación do libro de poemas da avoa Sara

Guardado en: - Noticias — sara @ 20:29

concello-de-cambre.jpg

A avoa Sara presenta o seu libro de poemas no Centro da Terceira Idade de Cambre o día 12 de Xuño ás oito da tarde. Na presentación do libro estarán presentes a protagonista deste blog, a concelleira de cultura do Concello de Cambre e por suposto están invitados todos aqueles que queiran asistir ó devandito acontecemento social.

Agradecementos ó Concello de Cambre e en particular á súa concelleira de cultura polas suas xestións para conseguir a publicación do devandito libro e o sono desta blogueira.

Como non podería ser doutra forma o noso mais sincero agradecemento a todos os lectores e seguidores deste blog xa que sin eles esto nunca se podería ter conseguido.

Grazas!

16 Septiembre 2008

A la Virgen del Carmen

Guardado en: Castelán, Relixiosas — sara @ 14:30

virgen-del-carmen.jpg
Cargadores de la isla
marineros de la mar,
la Señora está triste 
si la queréis consolar
cuando la saquéis, 
mecedla de esa manera especial
hecha de tango y ternura
y vaivenes de mar,
como se mecen los Santos
desde los puertos acá
como no saben mecerlos
en ninguna parte más.
Que mecer así a la Virgen
es un modo de rezar.

(Regalo de un amigo)

1 Septiembre 2008

La bella cliclista

Guardado en: Castelán — sara @ 23:14

2007-01-14t09_45_06-08_0011.jpg

Bella ciclista, tu ave de pedales
conduces por un aire de jardines,
de prados, aguardando entre los troncos
a que estalle al final la primavera.

Te proclama el viento en tus oidos
única emperatriz de los ciclistas.
Te persigue, te pide los cabellos,
tú se los das y te los va peinando.

Nadie me espera, nadie me despide,
mis cabellos y el viento, los pedales,
los troncos y los ríos son los puentes,
sin partida o llegada siempre voy.

Siempre va, Matilda, siempre va,
aunque suspiren árboles melancólicos
y lloren ríos los ojos de los puentes
no pesa en el corazón de los veloces.

5 Julio 2008

Envejecer con amor

Guardado en: Castelán — sara @ 19:01

que.jpeg

Déjame envejecer con amor
y llegar a ser un anciano
como tantas otras cosas bellas.

El marfil, el oro, los encajes y la seda
no quieren ser nuevos.

En las viejas encinas
¡hay tanta paciencia!
En los viejos caminos
¡tal encanto y color!

¿Por qué a mi
como a todas esas cosas,
no me será permitido
envejecer con amor?

21 Junio 2008

Canto teño que camiñar para chegar ó Ceo

Guardado en: Galego — sara @ 23:58

me4010in-the-mist-posters.jpg

Ía eu camiñando e topeime cun fato de peregrinos
que levaban a concha do Apostolo Santiago.
E preguntoume un anciá menudiño,
¿pódesme decir canto me falta para chegar ó Ceo?

¡Ai señoriño! Xa debe levar moito andado
e eu ainda estou comezando,
séntese un pouco e colla alento.

O pouco que eu entendo
é que cando se deixa este mundo,
é a nosa alma a que sae do corpo
para chegar ó Ceo.

Sempre e cando estemos
en gracia de Deus,
se non matou nin robou,
e lle deu de comer ó famento
e de beber ó sedento,
a súa alma pode chegar ó Ceo.

Pero se lle queda algo malo agochado
ten que pasar polo purgatorio
e así subirá ó Ceo.

Meu neno pero eu non o vexo,
mire, eu xa non chego mais aló.

Pois daquela quedo na terra
que ainda non teño presa
para fuxir dela.

7 Marzo 2008

Falta de sueño

Guardado en: Castelán — sara @ 23:23

falta_sueno.jpg

Me dice una amiga
que duerme mal,
y que por la mañana
se levanta cansada.

Que leyó un libro
con muchos consejos
pero que ninguno
le hizo efecto.

Entonces le di algunos.
Cenar poco, rezar mucho,
escuchar música y el mejor
tener un amigo.

Y ella me dice si estoy loca.
“Ya veo que pensaste mal,
pues mi amigo es un libro
y es el único consejo
que me hace efecto”.

“Haz la prueba
y me darás las gracias,
porque te levantarás
fresca como una rosa
por las mañanas”.

1 Marzo 2008

Enferma de amor

Guardado en: Castelán — sara @ 16:57

olho.jpg

Tengo una amiga en mi casa
y somos como dos hermanas.
Vamos juntas a la escuela
pero hace días que no sé qué le pasa.

Le pregunté si estaba enferma
y me dijo que estaba aburrida
que iba a dejar la escuela
y que estudiaría en casa.

La cogí de la mano,
la senté a mi lado.
“Me cuentas lo que te pasa
o vamos al médico”.

Y llorando me dijo
que estaba enamorada
de un chico moreno, alto
y con los ojos claros.

Le pregunté si le conocía
y me confesó que era
de nuestra pandilla,
y que cuando la miraba
que no sabría decirme
qué era aquello que sentía.

“Tú lo que estás es enferma de amor.
Muy bien. Pues vas a venir conmigo a bailar
y te lo voy a presentar,
para curar esa enfermedad de amor,
y te llene de alegría para que vivas la vida”.

Sueños de adolescente

Guardado en: Castelán — sara @ 16:47

adolescente.JPG

Sueño dormida
sueño despierta
con un amor
para mi desconocido.

Le pregunto a mi mamá
si ella me lo podría explicar,
le dió la risa y me dijo
que aún era muy niña.

Pero yo sigo soñando
y ya no le preguntó,
los guardo en mi pecho
y ese es mi secreto.

Pero un día en el colegio
me dió un mareo
y me caí al suelo.

Los profesores se asustaron
y llamaron a un médico,
dicen que me auscultó
y me dió masajes en el pecho.

Como me despertaba
con su boca me dió aliento
y cuando abro los ojos
lo primero que ví
fue al amor de mis sueños.

Me besó, me cogió la mano
y me dijo que el también había soñado
con ese amor desconocido.

Me volvió a besar
y se acabaron los sueños.

Cambio de ano

Guardado en: Galego — sara @ 14:09

ano-2008.jpg

Finou o 2007
e chegou o 2008,
a non ser mellor
que non sexa peor.

Porque o Deus do Ceo
non da feito tanto choio
e na Terra coñecín a un solo,
e este ano xa está morto
hai que ter fe no 2008.

Por pedir que non sexa:
que cambie o tempo,
que o aire sexa mais limpo,
que non haia guerras
e que a xente pense coa cabeza.

Que esto mellore, depende de nós
os anos non teñen a culpa,
eles están ahí para contar o tempo
o demais e cousa de todos
que canto mais temos, mais queremos.

Escoitame Señor, eu só pido,
saúde, traballo e paz
para o mundo enteiro.

O exame

Guardado en: Galego — sara @ 13:52

examenhallalax.jpg

Unha vez soñei
que tiña doce anos
e que me daban un diploma
e ese ano acertei.

Pero este ano
non acertarei
porque o exame
non o vou saber facer.

Dende que me xubilei,
na escola vaíseme o tempo
lendo, escribindo, cantando,
bailando e xogando.

E como dí o refrán
“moito e bén, non o fai ninguén”,
e é moita verdade
o que dí este refrán.

E eso é o que me pasa
que non me chega o tempo
para facer as cousas,
porque os anos pesan
e non se pode andar de presa.

Pero non me parece mal,
ainda que sen diploma
teña este ano que pasar.

Entradas siguientes »